“ชีวิตคนเราพังได้ ไม่จำเป็นต้องเอาตัวเองไปเจ็บปวดเพื่อยื้อสิ่งที่มันจะพัง”

ข้อคิดเตือนสติจาก ‘คุณยูน’ ปัณพัท เตชเมธากุล ในวันที่พวกเราต่างเหนื่อยล้ากับการพยายามประคับประคองทุกอย่างรอบตัวให้สมบูรณ์แบบ จนลืมไปว่ามือและหัวใจของเราบอบช้ำมากเพียงใด

จุดเปลี่ยนสำคัญที่ทำให้เกิดข้อคิดนี้ ย้อนกลับไปในช่วงที่เธอตัดสินใจลาออกจากงานประจำเพื่อมาเริ่มต้นเส้นทางศิลปินอิสระ ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่เธอต้องปะทะอารมณ์และทะเลาะกับคุณแม่บ่อยครั้ง เพราะคุณแม่เป็นห่วงเธอมาก แต่ความห่วงใยนั้นกลับแสดงออกมาในรูปแบบของการเตือนล่วงหน้าถึงอุปสรรคเชิงลบต่าง ๆ ด้วยความกลัว จนทำให้ทั้งคู่เกิดความเข้าใจไม่ตรงกัน

เมื่อตัดสินใจหันหน้ามาสบตาและเปิดอกคุยกันตรง ๆ เหมือนเพื่อนสนิท คุณยูนได้เอ่ยปากถามคุณแม่ว่า “ฉันถามจริง ๆ ว่าเธอกลัวอะไร” จนคุณแม่ยอมสารภาพความจริงในมุมที่เธอไม่เคยได้ยินมาก่อนว่า “ฉันกลัว เพราะเวลาที่ฉันทำอะไรที่มันเกือบจะสำเร็จ อยู่ดี ๆ มันก็มักจะมีอันต้องพังเสมอ ฉันเลยกลัวว่าสิ่งแย่ ๆ นั้นจะเกิดขึ้นกับเธอ” ซึ่งในความเป็นจริงคุณแม่ไม่ได้ห่วงเรื่องการทำมาหากินเลย แต่สิ่งเดียวที่แม่กลัวคือกลัวว่าลูกจะต้องเสียใจและบอบช้ำหากต้องเผชิญหน้ากับความล้มเหลว

ในห้วงเวลาแห่งความตึงเครียดนั้น คุณยูนสังเกตเห็นนิสัยของคุณแม่ที่มักจะรีบเอาตัวและยื่นมือเข้าไปรองรับสิ่งของที่กำลังจะร่วงหล่นจากโต๊ะเสมอเพราะกลัวของเสียหาย จนยอมเจ็บตัวแทน เธอจึงบอกคุณแม่ด้วยประโยคที่ช่วยปลดล็อกความกลัวในใจว่า “แม่... ถ้าของมันจะตก ก็ปล่อยมันตกไปเลย ค่อย ๆ ยืนมองมันหล่นลงพื้นและปล่อยให้มันแตกไปเถอะ ดีกว่าเราเอาตัวเอามือเข้าไปรับจนมือเจ็บเป็นแผล”

บทเรียนจากของที่ตกแตกสอนให้ทั้งคู่เข้าใจร่วมกันว่า ชีวิตคนเราก็ไม่ต่างกันเลย ทุกอย่างสามารถพังได้ ล้มเหลวได้ และแตกสลายได้เป็นเรื่องธรรมดา เราไม่จำเป็นต้องเอาชีวิตและร่างกายเข้าไปแบกรับความเจ็บปวดเพื่อยื้อยุดสิ่งที่ไม่สามารถรักษาไว้ได้ 

สิ่งสำคัญไม่ใช่การฝืนทำทุกอย่างให้สมบูรณ์แบบโดยไม่เคยผิดพลาด แต่อยู่ที่ว่าเมื่อมันพังลงมาแล้ว เราพร้อมที่จะยอมรับความจริง เก็บกวาดเศษซากความผิดหวัง แล้วจับมือเริ่มต้นใหม่อีกครั้งร่วมกันต่างหาก

วันจันทร์นี้ หากคุณกำลังเหนื่อยล้ากับการประคองสิ่งต่าง ๆ ที่พร้อมจะร่วงหล่น ไม่ว่าจะเป็นเรื่องงาน ความสัมพันธ์ หรือความคาดหวังที่หนักอึ้ง... ลองอนุญาตให้ตัวเองปล่อยมือดูบ้าง ปล่อยให้มันหล่นลงพื้นและพังลงไป เพื่อรักษาชีวิตและหัวใจของเราให้ปลอดภัย แล้วค่อยเริ่มต้นก้าวใหม่ด้วยมือที่ไม่มีรอยแผลและใจที่เบาสบายขึ้นในวันพรุ่งนี้ 

 

สวัสดีวันจันทร์ค่ะ

พาฝัน ศรีเริงหล้า