สมการที่สมบูรณ์ของการ ‘ก้าวข้าม’ ในวันที่ลมหายใจ ‘ก่อนตาย’ ของ BIG ASS

สมการที่สมบูรณ์ของการ ‘ก้าวข้าม’ ในวันที่ลมหายใจ ‘ก่อนตาย’ ของ BIG ASS

BIG ASS ผ่านการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญมาหลายครั้ง ตั้งแต่วันที่ ‘แด๊กซ์’ แยกทางกับวง การเริ่มต้นใหม่กับ ‘เจ๋ง’ ไปจนถึงวันที่สมาชิกจากทั้งสองยุคกลับมายืนบนเวทีเดียวกันอีกครั้ง อะไรทำให้พวกเขาก้าวข้ามความเจ็บปวดและระยะเวลาที่ห่างหายกันไปกว่า 15 ปี เพื่อกลับมาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของกันและกันได้อีกครั้ง

KEY

POINTS

ในชีวิตคนเรามีโจทย์อยู่หลายข้อ บางข้อใช้เวลาไม่นานก็หาคำตอบได้ แต่บางข้อกลับต้องใช้เวลาหลายปี หรืออาจต้องผ่านประสบการณ์บางอย่างมากมาย กว่าจะเข้าใจว่าคำตอบที่ตามหาอยู่ตรงไหน

แน่นอนบางเวลาเราอาจจะคิดเข้าของตัวเอง ว่าตัวเองเข้าใจโจทย์นั้นแล้ว วันหนึ่งกลับพบว่ามีตัวแปรบางอย่างเปลี่ยนไป และคำตอบที่เคยเชื่อมั่นก็อาจไม่ใช่คำตอบเดิมอีกต่อไป

การเติบโตของคนเราก็คงไม่ต่างกัน เราอาจต้องเรียนรู้ที่จะยอมรับความเปลี่ยนแปลง ทำความเข้าใจกับสิ่งที่สูญเสีย และค้นหาคำตอบใหม่ให้กับชีวิต โดยไม่จำเป็นต้องย้อนกลับไปเป็นคนเดิม

หากเปรียบการเดินทางของชีวิตเป็นสมการสักข้อ การก้าวข้ามอดีตอาจไม่ได้หมายถึงการหาคำตอบเพื่อกลับไปอยู่ในจุดเดิม แต่อาจเป็นการทำความเข้าใจตัวแปรทั้งหมดที่เปลี่ยนแปลงไป จนค้นพบคำตอบที่เหมาะสมกับชีวิตในวันนี้

สำหรับ ‘BIG ASS’ นี่อาจเป็นโจทย์ที่พวกเขาใช้เวลาร่วมกันกว่าสองทศวรรษกว่าจะค่อย ๆ เข้าใจ

จากวงดนตรีที่เคยเกือบเดินมาถึงจุดสิ้นสุด เมื่อสมาชิกคนสำคัญคนหนึ่งจากไป สู่การเริ่มต้นใหม่กับนักร้องนำคนใหม่ และวันที่คนจากทั้งสองช่วงเวลากลับมายืนอยู่บนเวทีเดียวกันอีกครั้ง

คำถามจึงไม่ใช่แค่พวกเขากลับมารวมวงกันได้อย่างไร แล้วปัจจัยใดที่ทำให้คนกลุ่มหนึ่งสามารถก้าวข้ามสิ่งที่เคยเกิดขึ้น และกลับมาเดินไปด้วยกันได้ โดยไม่จำเป็นต้องกลับไปเป็นเหมือนเดิม

จุดเริ่มต้นของคำตอบ อาจย้อนกลับไปถึงวันซ้อมดนตรีครั้งแรก ๆ หลัง ‘เจ๋ง’ เข้ามาเป็นนักร้องนำ เมื่อ ‘อ๊อฟ’ เล่ากับ The People ว่า หลังซ้อมเสร็จ เจ๋งพูดกับพวกเขาว่า

“พี่เล่นได้มันกว่านี้อีกนะ พี่ยังสนุกได้กว่านี้นะ”

นี่เป็นประโยคที่มาจากผู้มาใหม่ สะท้อนถึงเบื้องลึกของสภาพจิตใจของการทำงานคนในวงในช่วงเวลานั้น

จากวันที่วงเกือบเดินมาถึงจุดสิ้นสุด

ก่อนจะมาถึงวันที่สมาชิกจากสองยุคกลับมายืนอยู่บนเวทีเดียวกัน BIG ASS เคยผ่านช่วงเวลาที่ไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าจะยังมีวันนั้นเกิดขึ้นหรือไม่

ย้อนกลับไปในช่วงเริ่มต้น BIG ASS ก่อตัวขึ้นจากกลุ่มเพื่อนที่มีดนตรีเป็นสิ่งเชื่อมโยง ก่อนจะค่อย ๆ สร้างตัวตนและชื่อเสียงขึ้นมาในวงการเพลงไทย โดยมี ‘แด๊กซ์ เอกรัตน์ วงศ์ฉลาด’ เป็นนักร้องนำ

เส้นทางการเป็นศิลปินของพวกเขาไม่ได้เริ่มต้นจากการมีค่ายเพลงใหญ่หนุนหลัง หลังจากเคยเข้าไปเจรจากับ GMM Grammy แต่เงื่อนไขไม่ลงตัว วงจึงหันไปเซ็นสัญญากับ Music Bugs ค่ายเพลงอิสระที่ก่อตั้งโดย ‘ธเนศ วรากุลนุเคราะห์’ ซึ่งเป็นพื้นที่ที่เปิดโอกาสให้วงดนตรีหน้าใหม่ในยุคนั้นได้สร้างผลงานและค้นหาตัวตนของตัวเอง

ธเนศเป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญที่อยู่เบื้องหลังการเติบโตของวงการเพลงไทยยุคอัลเทอร์เนทีฟ โดย Music Bugs มีศิลปินที่กลายเป็นวงแถวหน้าของประเทศในเวลาต่อมา ทั้ง BIG ASS, Bodyslam และ Labanoon การได้เริ่มต้นกับค่ายแห่งนี้จึงเป็นช่วงเวลาสำคัญที่ทำให้ BIG ASS ได้พัฒนาฝีมือและสร้างผลงานผ่านอัลบั้ม Not Bad, XL และ My World ก่อนจะย้ายมาสังกัด genie records ในเครือ GMM Grammy

ในบทสัมภาษณ์กับ The People ธเนศเคยพูดถึงหลักคิดในการรับมือกับความเปลี่ยนแปลงไว้ว่า

สมการที่สมบูรณ์ของการ ‘ก้าวข้าม’ ในวันที่ลมหายใจ ‘ก่อนตาย’ ของ BIG ASS

“สุดท้ายแล้วนะ อะไรจะเปลี่ยนก็ให้มันเปลี่ยนไปเถอะ ส่วนตัวเราเนี่ย ไม่ต้องเปลี่ยนตามก็ได้ แค่เข้าใจการเปลี่ยนแปลงเท่านั้นเอง”

คำพูดนี้เป็นมุมมองของธเนศต่อชีวิตและการเปลี่ยนแปลงโดยทั่วไป ไม่ใช่คำพูดที่กล่าวถึง BIG ASS โดยตรง แต่เมื่อนำกลับมามองเส้นทางของวง ก็ชวนให้เห็นว่าการเติบโตของพวกเขาเกิดขึ้นผ่านการเปลี่ยนแปลงหลายครั้ง ตั้งแต่การเริ่มต้นกับค่ายเพลงอิสระ การย้ายสู่ค่ายใหญ่ ไปจนถึงการสร้างผลงานที่ทำให้ผู้ฟังจดจำชื่อของ BIG ASS ได้อย่างกว้างขวาง

เพลงอย่าง ‘ก่อนตาย’ ‘เล่นของสูง’ และ ‘ทิ้งไว้ในใจ’ จากต้นสังกัดแรกกลายเป็นผลงานสำคัญที่ทำให้ผู้ฟังจดจำวงดนตรีกลุ่มนี้ได้ ขณะที่อัลบั้ม ‘Seven, Begins’ และ ‘Love’ ก็เป็นหมุดหมายของการเติบโตอีกช่วงหนึ่งของวง

แต่การเดินทางที่สร้างมาด้วยกันไม่ได้หมายความว่าจะเดินต่อไปด้วยกันได้ตลอด

ในปี 2555 แด๊กซ์แยกทางกับ BIG ASS หลังความสัมพันธ์และการทำงานร่วมกันเดินทางมาถึงจุดที่ไม่สามารถไปต่อได้ การเปลี่ยนแปลงครั้งนั้นจึงไม่ใช่เพียงการขาดนักร้องนำไปหนึ่งคน แต่เป็นการสูญเสียคนที่เคยเป็นส่วนหนึ่งของการสร้างวงมาตั้งแต่ต้น

สมการที่สมบูรณ์ของการ ‘ก้าวข้าม’ ในวันที่ลมหายใจ ‘ก่อนตาย’ ของ BIG ASS

ในบทสัมภาษณ์กับ The People เมื่อปี 2562 แด๊กซ์เคยย้อนมองการออกจากวงครั้งนั้น โดยเปรียบเทียบกับการทำงานในบริษัทแห่งหนึ่งว่า

“มันก็แค่เหมือนเขาเปลี่ยนบริษัท บริษัทเขาอาจจะก่อตั้งด้วยกัน แต่ว่าอาจจะมีแนวคิดที่แตกต่างกันในภายหลังก็แยกย้ายกันได้ ไม่เป็นไร ทุกคนมันก็ต้องเจอ แค่นั้นเอง”

นี่คือผลลัพธ์ในความเป็นจริง ณ เวลานั้น ที่เป็นเบื้องหลังการตัดสินใจเดินออกมา แด๊กซ์ยอมรับว่าในช่วงก่อนหน้านั้น งานที่อยู่ตรงหน้าเริ่มกลายเป็นสิ่งที่ต้องแบกรับหลายอย่างไว้บนบ่า และอาจไม่ใช่เส้นทางที่เขาต้องการอีกต่อไป

“งานที่อยู่ข้างหน้ามันเริ่มเป็นอะไรที่ต้องแบกรับหลาย ๆ อย่างไว้บนบ่า อาจจะไม่ใช่ทางของเราแล้ว”

เมื่อก้าวออกมาแล้ว แด๊กซ์จึงเลือกมองสิ่งที่อยู่ข้างหน้าว่าอาจไม่ใช่ดนตรี แต่อาจเป็นสิ่งอื่นที่ยังต้องออกไปค้นหา

ช่วงหนึ่งแด๊กซ์ถึงกับตัดสินใจว่าจะไม่ร้องเพลงอีก และหันไปใช้ชีวิตกับการเดินทางผ่านรายการ ‘Rock Rider’ ก่อนเสียงเรียกร้องจากแฟนเพลงจะทำให้เขากลับมาจับไมค์อีกครั้งในชื่อ ‘DAX ROCKRIDER’

สิ่งที่น่าสนใจคือ เมื่อถูกถามในบทสัมภาษณ์เดียวกันว่า หากย้อนเวลากลับไปได้ เขาอยากแก้ไขอะไรในอดีตหรือไม่ เจ้าตัวตอบกับ The People ว่า

“ไม่เคยคิดอยากจะกลับไปแก้ไขอะไรเลย ผมว่าชีวิต ธรรมชาติมันคือการหมุนไปข้างหน้า นาฬิกามันก็ไม่มีถอยหลังอยู่แล้ว ชีวิตเราก็โตขึ้นทุกวัน สิ่งที่เลือกไม่มีอะไรผิดถูกด้วยครับ มันก็แค่เป็นอีกทางเดินหนึ่งที่เราต้องเจอ”

คำตอบนี้อาจทำให้เห็นวิธีคิดของคนที่เลือกเดินออกมาจากวงในวันนั้น เขาไม่ได้มองอดีตเป็นสิ่งที่ต้องย้อนกลับไปแก้ไข แต่เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตที่ผ่านเข้ามา และทำให้เขาเดินมาถึงตัวเองในวันนี้

ขณะที่แด๊กซ์กำลังออกเดินทางไปบนเส้นทางใหม่ สมาชิกที่เหลืออย่าง อ๊อฟ หมู โอ๊ค และกบ ก็ต้องเผชิญกับโจทย์อีกข้อหนึ่ง นั่นคือจะทำอย่างไรกับวงที่พวกเขาสร้างมาด้วยกัน

กบเล่าถึงความรู้สึกของสมาชิก 4 คนในช่วงเวลานั้นว่า

“มันเต็มไปด้วยความกดดัน…เหมือนคนที่รู้ตัวว่าตายแล้ว แล้วพยายามจะโกงความตาย”

คำพูดนี้สะท้อนสภาพของวงในวันที่ต้องตัดสินใจเดินหน้าต่อ ทั้งที่พวกเขาเองก็ไม่รู้ว่าการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้จะสำเร็จหรือไม่ สำหรับสมาชิกที่เหลือ นี่ไม่ใช่สถานการณ์ที่แค่หาคนใหม่มาเติมตำแหน่งเดิมแล้วทุกอย่างจะกลับมาเหมือนเดิมได้

ในที่สุดพวกเขาก็ได้พบกับ ‘เจ๋ง เดชา โคนาโล’ ขณะร้องเพลงอยู่ที่ผับแห่งหนึ่งในจังหวัดนครราชสีมา ก่อนชักชวนให้เข้ามาเป็นนักร้องนำคนใหม่

สมการที่สมบูรณ์ของการ ‘ก้าวข้าม’ ในวันที่ลมหายใจ ‘ก่อนตาย’ ของ BIG ASS

แต่การได้คนมาแทนตำแหน่ง ไม่ได้หมายความว่าทุกอย่างจะลงตัวในทันที

เจ๋งต้องเข้ามาอยู่ในวงที่มีประวัติศาสตร์ มีเพลงที่ผู้คนคุ้นเคย และมีความทรงจำของนักร้องนำคนเดิมอยู่เต็มไปหมด ขณะที่สมาชิกเดิมเองก็ยังอยู่ในช่วงเวลาที่ต้องปรับตัวกับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ สิ่งที่แบกรับของผู้มาใหม่ได้กลายเป็น ความคาดหวังที่กลายเป็นเงามหึมาในอดีตนักร้องนำคนเก่า

กบยอมรับอย่างตรงไปตรงมาว่า ความกดดันที่สมาชิกเดิมมีอยู่แล้วถูกส่งต่อไปถึงเจ๋งด้วย เขาพยายามเร่งให้เจ๋งเติบโต เร่งสอน เร่งบอก และพยายามทำให้เจ๋งพร้อมสำหรับการเป็นนักร้องนำให้เร็วที่สุด

“ถ้าผมย้อนกลับไปได้ ผมจะค่อย ๆ ให้เขาโตด้วยตัวเขาเอง”

กบเล่าต่อว่า เมื่อเวลาผ่านไป เขาเริ่มมองเห็นว่าการพยายามยัดเยียดสิ่งต่าง ๆ ให้เจ๋งกลับทำให้เกิดแรงต่อต้าน เขาจึงตัดสินใจถอยออกมา เปิดพื้นที่ให้เจ๋งได้เติบโต ได้เลือก และได้เป็นคนนำวงในฐานะนักร้องนำ

“นักร้องนำ ชื่อมันก็บอกอยู่แล้ว เราต้องปล่อยให้เขานำครับ”

นี่เป็นจุดเปลี่ยนสำคัญของความสัมพันธ์ระหว่างสมาชิกเดิมกับนักร้องนำคนใหม่ เพราะเจ๋งไม่ได้มีหน้าที่เพียงเข้ามาร้องเพลงแทนคนที่จากไป แต่ต้องได้มีพื้นที่สร้างตัวตนและวิธีการทำงานของตัวเองด้วย

ในอีกด้านหนึ่ง เจ๋งเองก็ไม่ได้มองความกดดันเหล่านั้นเป็นเพียงการถูกบังคับให้ทำตามความต้องการของสมาชิกเดิม เมื่อเวลาผ่านไป เขาเริ่มเข้าใจว่าคนที่อยู่ตรงหน้าเคยผ่านช่วงเวลาที่วงเกือบแตกสลายมาก่อน และสิ่งที่พวกเขาพยายามทำอาจมาจากความกลัวว่าจะสูญเสียวงไปอีกครั้ง

เจ๋งอธิบายเรื่องนี้ในบทสัมภาษณ์ว่า

“ผมเข้าใจความกลัวสิ่งที่จะเกิดขึ้น”

เขายังเล่าว่า เมื่อมองย้อนกลับไป เขาเข้าใจเหตุผลของสมาชิกเดิมมากขึ้น เพราะตัวเขาเองก็เคยมีประสบการณ์ในลักษณะเดียวกันตอนเล่นดนตรีกลางคืน เมื่อมีสมาชิกใหม่เข้ามา เขาก็เคยพยายามยัดเยียดสิ่งต่าง ๆ ให้คนเหล่านั้น เพราะอยากให้วงดีและไม่อยากให้วงล้มลง

ความเข้าใจนี้ทำให้เรื่องราวของ BIG ASS ไม่ได้มีเพียงด้านของคนที่ต้องปรับตัวเข้าหาสมาชิกใหม่ แต่ยังมีด้านของสมาชิกเดิมที่ต้องเรียนรู้ว่าจะวางมือจากการควบคุม และยอมให้คนอีกคนเข้ามามีบทบาทนำได้อย่างไร

เจ๋งจึงไม่ได้กลายเป็นแด๊กซ์คนที่สอง และสมาชิกเดิมก็ไม่ได้พยายามทำให้เขาเป็นเช่นนั้นอีกต่อไป

สิ่งที่เกิดขึ้นคือการค่อย ๆ สร้าง BIG ASS ในรูปแบบใหม่ ผ่านการเรียนรู้และปรับตัวของคนทั้งสองฝ่าย

จากคนที่เข้ามาแทนที่ สู่คนที่ทำให้วงค้นพบตัวเองอีกครั้ง

การเข้ามาของเจ๋งไม่ได้ทำให้ BIG ASS กลับไปเป็นวงเดิมในทันที ตรงกันข้าม พวกเขาต้องใช้เวลาอีกหลายปีในการทำความรู้จักกัน เรียนรู้วิธีทำงานของกันและกัน และค้นหาว่า BIG ASS ในวันที่ไม่มีแด๊กซ์จะมีหน้าตาเป็นอย่างไร

สำหรับเจ๋ง ความท้าทายไม่ได้อยู่แค่การร้องเพลงของวงที่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน แต่อยู่ที่การต้องสร้างตัวตนขึ้นมาในพื้นที่ที่ผู้ฟังมีภาพจำอยู่แล้วว่า BIG ASS ควรเป็นอย่างไร

ขณะที่สมาชิกเดิมเองก็ต้องเรียนรู้ที่จะไม่ยึดติดกับความสำเร็จในอดีตมากเกินไป เพราะหากทุกอย่างยังต้องถูกตัดสินด้วยมาตรฐานเดิม นักร้องนำคนใหม่ก็แทบไม่มีพื้นที่ให้แสดงตัวตนของตัวเอง

จุดเปลี่ยนหนึ่งเกิดขึ้นในวันซ้อมดนตรีครั้งแรก ๆ ระหว่างที่สมาชิกเดิมกำลังจับตาดูว่าเจ๋งจะร้องเพลงและทำงานร่วมกับพวกเขาอย่างไร หลังซ้อมเสร็จ กบถามเจ๋งว่าพวกเขาเล่นเป็นอย่างไรบ้าง

คำตอบที่ได้รับกลับกลายเป็นสิ่งที่ทำให้สมาชิกเดิมต้องหันกลับมามองตัวเอง

อ๊อฟเล่าถึงบทสนทนาในวันนั้นว่า เจ๋งบอกกับพวกเขาว่า

“พี่เขาเล่นเป็นพี่แหละ แต่พี่อะเล่นได้มันกว่านี้อีกนะ พี่ยังสนุกได้กว่านี้นะ ที่ผมเคยเห็นอ่ะมันไม่ใช่แบบนี้”

คำพูดของเจ๋งไม่ได้เป็นการบอกให้สมาชิกเดิมเล่นเก่งขึ้น แต่เป็นการเตือนให้พวกเขากลับไปสัมผัสความรู้สึกบางอย่างที่อาจหล่นหายไประหว่างทาง

อ๊อฟเล่าว่า หลังได้ยินคำพูดนั้น เขากลับเป็นฝ่ายย้อนถามตัวเองว่า ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่การเล่นดนตรีของพวกเขาไม่ได้มีอารมณ์ร่วม ไม่มี Passion หรือความสนุกเหมือนที่เคยเป็น

จากเดิมที่สมาชิกเดิมคิดว่าตัวเองต้องเป็นฝ่ายสอนและถ่ายทอดประสบการณ์ให้เจ๋ง กลับกลายเป็นว่าคนที่เพิ่งเข้ามาใหม่เป็นฝ่ายทำให้พวกเขาได้เรียนรู้อะไรบางอย่างอีกครั้ง

นี่อาจเป็นหนึ่งในความเปลี่ยนแปลงที่สำคัญที่สุดของ BIG ASS ในยุคเจ๋ง เพราะความสัมพันธ์ระหว่างสมาชิกไม่ได้มีเพียงรุ่นพี่ที่ถ่ายทอดประสบการณ์ให้รุ่นน้อง แต่เป็นการเรียนรู้ซึ่งกันและกัน คนที่เข้ามาใหม่ไม่ได้มีหน้าที่เพียงรักษาสิ่งที่คนรุ่นก่อนสร้างไว้ แต่ยังสามารถทำให้คนที่อยู่มาก่อนค้นพบความรู้สึกเดิมของตัวเองอีกครั้งได้ด้วย

ตลอดเวลากว่า 10 ปี เจ๋งและสมาชิก BIG ASS ค่อย ๆ พิสูจน์ตัวตนผ่านผลงานของตัวเอง ตั้งแต่อีพี ‘แดนเนรมิต’ ไปจนถึงเพลงอย่าง ‘ลมเปลี่ยนทิศ’ และ ‘ไม่เดียงสา’ เพลงเหล่านี้ไม่ได้ทำหน้าที่เพียงเติมเพลงใหม่เข้าไปในคลังผลงานของวง แต่ยังเป็นหลักฐานว่า BIG ASS สามารถเดินหน้าต่อไปได้โดยไม่จำเป็นต้องมีนักร้องนำคนเดิม

เจ๋งไม่ได้กลายเป็นแด๊กซ์ และวงก็ไม่ได้พยายามสร้าง BIG ASS ในอดีตขึ้นมาใหม่อีกครั้ง พวกเขากำลังสร้าง BIG ASS ในแบบที่เป็นไปได้ ณ เวลานั้น

แต่แม้วงจะเดินหน้าต่อมาได้ ความสำเร็จในยุคใหม่ก็ไม่ได้หมายความว่าความสัมพันธ์ในอดีตจะได้รับการคลี่คลายไปพร้อมกันทั้งหมด

ตลอด 15 ปีหลังจากแยกทางกัน แด๊กซ์และสมาชิกยุคก่อตั้งแทบไม่มีการติดต่อกัน ระยะเวลาที่ผ่านไปทำให้แต่ละคนมีเส้นทางชีวิตของตัวเอง มีงาน มีความรับผิดชอบ และมีตัวตนที่เปลี่ยนไปจากวันที่เคยเล่นดนตรีด้วยกัน

สิ่งที่ยังคงอยู่จึงอาจไม่ใช่ความขัดแย้งเพียงอย่างเดียว แต่เป็นระยะห่างที่ไม่มีใครรู้ว่าจะเริ่มต้นกลับเข้าไปหาอีกฝ่ายอย่างไร

15 ปีที่หายไป กับบทสนทนาที่เริ่มต้นจากคนที่ไม่เคยอยู่ในวันนั้น

จุดเริ่มต้นของการกลับมาไม่ได้เกิดจากแด๊กซ์หรือสมาชิกยุคก่อตั้งคนใดคนหนึ่ง แต่เกิดจากเจ๋ง นักร้องนำที่เข้ามาในวันที่วงกำลังจะเดินต่อไม่ได้

เมื่ออ๊อฟและกบเริ่มพูดคุยถึงแนวคิดการจัดคอนเสิร์ตใหญ่ เจ๋งได้รับรู้ถึงแผนการดังกล่าว แต่แทนที่จะตอบรับทันที เขากลับนิ่งเงียบ ก่อนจะพูดถึงเงื่อนไขที่ทำให้ทุกคนต้องกลับมาคิดถึงคนที่หายไปจากวงนานถึง 15 ปี

“ถ้าไม่มีพี่แด๊กซ์ ผมไม่เล่น”

และอีกประโยคหนึ่งที่ชัดเจนไม่แพ้กัน

“มันเป็นคอนเสิร์ตของพี่ ไม่ใช่ของผม”

คำพูดของเจ๋งมีความหมายมากกว่าการเชิญอดีตนักร้องนำกลับมาร่วมแสดง เพราะมันแสดงให้เห็นว่าเขาไม่ได้มองคอนเสิร์ตครั้งนี้เป็นพื้นที่สำหรับตัวเองเพียงคนเดียว แต่เห็นว่านี่คือโอกาสที่สมาชิกผู้สร้างวงมาตั้งแต่ต้นควรได้กลับมามีส่วนร่วมกับสิ่งที่พวกเขาเคยสร้างไว้

สำหรับเจ๋ง การเป็นนักร้องนำคนปัจจุบันไม่ได้หมายความว่าเขาต้องเป็นเจ้าของพื้นที่ทั้งหมด และการยอมรับคนที่เคยอยู่ตรงนั้นมาก่อนก็ไม่ได้ทำให้คุณค่าของตัวเองลดลง

เงื่อนไขของเจ๋งทำให้กบตัดสินใจโทรศัพท์หาแด๊กซ์ หลังจากไม่ได้ติดต่อกันมาเป็นเวลานาน

ประโยคแรกที่แด๊กซ์พูดเมื่อรับสายคือ

“กูไม่ได้เห็นเบอร์นี้มา 15 ปีแล้ว”

บทสนทนาสั้น ๆ นี้ทำให้ระยะเวลาที่หายไปตลอด 15 ปีปรากฏขึ้นอย่างชัดเจนในประโยคเดียว มันไม่ใช่แค่การไม่ได้โทรหากัน แต่คือการที่คนเคยใกล้ชิดกันมากจนสร้างวงดนตรีขึ้นมาด้วยกัน กลับกลายเป็นคนที่แทบไม่รู้ความเป็นไปของกันและกันอีกเลย

ทั้งคู่จึงนัดพบกันในสัปดาห์ถัดมา โดยในตอนแรกยังไม่ได้พูดคุยเรื่องคอนเสิร์ตอย่างจริงจัง

วันนั้นกบเปิดเดโมเพลงเก่า ๆ ในช่วงที่วงเพิ่งเริ่มต้น เสียงเพลงที่เคยเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตพวกเขากลับมาดังขึ้นอีกครั้ง และทำให้ความทรงจำที่ถูกทิ้งไว้ในช่วงเวลาหนึ่งหวนกลับมา

สมการที่สมบูรณ์ของการ ‘ก้าวข้าม’ ในวันที่ลมหายใจ ‘ก่อนตาย’ ของ BIG ASS

กบเปรียบเทียบความรู้สึกของการกลับมาเจอกันครั้งนี้ว่าเหมือนขนมชั้นที่ถูกหั่นหายไป 15 ปี แล้วได้กลับมาบรรจบกันอีกครั้ง

เมื่อเพลงเก่า ๆ ดังขึ้น ทุกคนร้องไห้ออกมาเหมือนเด็ก แด๊กซ์กอดกบและพูดประโยคหนึ่งที่อาจอธิบายความรู้สึกตลอดช่วงเวลาที่หายไปได้มากกว่าคำอธิบายใด ๆ

“ไม่ต้องมารวมวงก็ได้ แต่กูคิดถึงพวกมึง”

สุดท้ายการพบกันครั้งนั้นไม่ได้จบลงด้วยการประชุมเรื่องคอนเสิร์ตหรือการตกลงเงื่อนไขการกลับมาทำงานร่วมกัน แต่จบลงด้วยการล้อมวงกินหมูกระทะ

จากคนที่ไม่ได้ติดต่อกันมา 15 ปี พวกเขากลับมานั่งกินข้าวด้วยกันอีกครั้งในฐานะคนที่เคยผ่านชีวิตช่วงสำคัญมาด้วยกัน

บางทีสิ่งที่ต้องเกิดขึ้นก่อนการกลับมารวมวง อาจไม่ใช่การตกลงว่าจะเล่นเพลงอะไร หรือใครจะยืนอยู่ตรงตำแหน่งไหนบนเวที แต่เป็นการได้กลับมานั่งอยู่ตรงหน้ากันโดยไม่ต้องมีเรื่องงานเป็นเงื่อนไข

เมื่อคนที่เคยสร้างบ้าน กลับมาเยี่ยมบ้านอีกครั้ง

วันที่ 13 - 17 พฤศจิกายน 2569 BIG ASS จัดคอนเสิร์ตใหญ่ ‘ก่อนตาย’ จำนวน 5 รอบ ณ อิมแพ็ค อารีน่า โดยมีสมาชิกจากทั้งสองยุคกลับมาร่วมแสดงบนเวทีเดียวกัน

สิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้เป็นเพียงการนำเพลงเก่ากลับมาร้อง หรือการรวมตัวของสมาชิกที่แฟนเพลงรอคอย แต่เป็นการทำให้ประวัติศาสตร์ของวงปรากฏขึ้นพร้อมกันในพื้นที่เดียว

บนเวทีมีนักดนตรีรวม 8 คน ได้แก่ เจ๋งและแด๊กซ์ในตำแหน่งนักร้องนำ อ๊อฟและหมูในตำแหน่งกีตาร์ โอ๊คในตำแหน่งเบส กบและตั้มในตำแหน่งกลอง รวมถึงต้น มือเบสจากยุคก่อตั้ง

การออกแบบเวที 360 องศาทำให้สมาชิกและผู้ชมอยู่ใกล้กันมากขึ้น ขณะเดียวกันลำดับการแสดงก็พาผู้ชมเดินทางผ่านผลงานในแต่ละยุค ตั้งแต่เพลงที่สร้างชื่อในช่วงเริ่มต้น เพลงฮิตในยุคแด๊กซ์ ไปจนถึงผลงานในยุคเจ๋ง

สมการที่สมบูรณ์ของการ ‘ก้าวข้าม’ ในวันที่ลมหายใจ ‘ก่อนตาย’ ของ BIG ASS

แด๊กซ์กลับขึ้นเวทีพร้อมสมาชิกยุคก่อตั้ง ขณะที่เจ๋งยังคงทำหน้าที่นักร้องนำในยุคปัจจุบัน ก่อนที่ทั้งสองคนจะได้ขึ้นเวทีร่วมกันในช่วงหนึ่งของการแสดง

เพลง ‘ลมเปลี่ยนทิศ, เกิดมาแค่รักกัน และ อย่างน้อย’ กลายเป็นพื้นที่ที่เสียงร้องของนักร้องนำทั้งสองยุคมาบรรจบกัน

สมการที่สมบูรณ์ของการ ‘ก้าวข้าม’ ในวันที่ลมหายใจ ‘ก่อนตาย’ ของ BIG ASS

ภาพที่เกิดขึ้นจึงไม่ได้เป็นการแข่งขันว่าใครร้องได้ดีกว่า หรือใครควรเป็นนักร้องนำตัวจริง แต่เป็นการยอมรับว่าทั้งสองคนต่างมีช่วงเวลาของตัวเองในประวัติศาสตร์ของ BIG ASS และต่างมีส่วนทำให้วงเดินทางมาถึงวันนี้

อีกหนึ่งช่วงเวลาที่มีความหมายคือการที่อ๊อฟได้กลับมายืนร้องเพลง ‘ทุ้มอยู่ในใจ’ ร่วมกับแด๊กซ์ เพลงที่เคยมีความเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์สำคัญในปี 2554 เมื่อเสียงร้องไกด์ของอ๊อฟถูกนำไปใช้แทนเสียงร้องของแด๊กซ์ในภาพยนตร์ ‘SuckSeed ห่วยขั้นเทพ’ จนกลายเป็นหนึ่งในจุดที่สร้างความอึดอัดใจให้กับแด๊กซ์

การกลับมาร้องเพลงนี้ด้วยกันจึงมีความหมายมากกว่าการหยิบเพลงเก่ามาแสดงอีกครั้ง แต่เป็นการกลับไปยืนอยู่ในพื้นที่ที่เคยมีบาดแผล และสามารถทำสิ่งนั้นร่วมกันได้โดยไม่ต้องย้อนกลับไปเป็นคนเดิมในวันนั้น

สมการที่สมบูรณ์ของการ ‘ก้าวข้าม’ ในวันที่ลมหายใจ ‘ก่อนตาย’ ของ BIG ASS

ในอีกด้านหนึ่ง การได้เห็น ‘น้องร๊อกกี้’ ลูกสาวของแด๊กซ์ ขึ้นมาตีกลองให้พ่อในเพลง ‘ฉันตะโกนดังพอหรือยัง’ ก็ทำให้ภาพของการกลับมาครั้งนี้มีมิติของเวลาที่ชัดเจนขึ้น คนที่เคยเป็นส่วนหนึ่งของวงในวันเริ่มต้น วันนี้กลับมายืนบนเวทีพร้อมกับชีวิตอีกช่วงหนึ่งที่เติบโตขึ้นมาแล้ว

สมการที่สมบูรณ์ของการ ‘ก้าวข้าม’ ในวันที่ลมหายใจ ‘ก่อนตาย’ ของ BIG ASS

คนที่เคยเล่นดนตรีด้วยกันในวัยหนุ่ม ไม่ได้กลับมาในฐานะคนกลุ่มเดิมที่หยุดเวลาไว้ แต่กลับมาในฐานะคนที่ผ่านชีวิตของตัวเองมาแล้ว และยังมีบางสิ่งที่อยากแบ่งปันร่วมกัน

วันที่เจ้าบ้านคนใหม่ได้รับกุญแจบ้าน

หมุดหมายสำคัญเกิดขึ้นในรอบการแสดงวันที่ 16 พฤศจิกายน 2569 เมื่อแด๊กซ์กล่าวถึงเจ๋งบนเวที ด้วยการเปรียบเทียบ BIG ASS เป็นบ้านหลังหนึ่งที่สมาชิกยุคก่อตั้งร่วมกันสร้างขึ้นมา

แด๊กซ์เล่าว่า สมาชิกในยุคแรกต่างช่วยกันสร้างบ้านหลังนี้ด้วยสิ่งที่แต่ละคนถนัด แม้บ้านหลังนั้นอาจไม่ได้สวยงามสมบูรณ์แบบ แต่พวกเขาเชื่อมั่นว่ามันแข็งแรง

จากนั้นเขาหันไปพูดถึงคนที่เข้ามาดูแลบ้านหลังนี้ต่อ ทำให้บ้านยังคงน่าอยู่ และทำให้คนที่เติบโตออกไปแล้วสามารถกลับมาเยี่ยมเยียนได้

ก่อนจะกล่าวกับเจ๋งว่า

“ตรงนี้จงภูมิใจซะ ที่มึงอยู่บ้านที่ชื่อว่า Big Ass และต่อจากนี้ บ้านหลังนี้ มึงคือเจ้าบ้านแล้ว ตกแต่งให้เป็นอย่างที่มึงต้องการได้เลย”

สมการที่สมบูรณ์ของการ ‘ก้าวข้าม’ ในวันที่ลมหายใจ ‘ก่อนตาย’ ของ BIG ASS

นี่อาจเป็นช่วงเวลาที่ทำให้เห็นความหมายของการกลับมาครั้งนี้ชัดเจนที่สุด

แด๊กซ์ไม่ได้กลับมาเพื่อทวงคืนตำแหน่งนักร้องนำ และไม่ได้กลับมาเพื่อบอกว่าวงควรเป็นอย่างไรเหมือนในอดีต ตรงกันข้าม เขากลับเป็นคนที่ยอมรับบทบาทของเจ๋งในฐานะผู้ดูแลบ้านหลังนี้ต่อไป

ขณะเดียวกัน เจ๋งก็ไม่ได้เป็นเพียงคนที่เข้ามารับช่วงต่อจากอดีต แต่เป็นคนที่ทำให้บ้านหลังเดิมยังมีชีวิต มีพื้นที่ให้สมาชิกเก่ากลับมาเยี่ยม และมีพื้นที่ให้คนรุ่นใหม่ได้สร้างสิ่งที่เป็นของตัวเอง

คำพูดของแด๊กซ์ในวันนั้นจึงไม่ใช่แค่การส่งต่อบทบาทบนเวที แต่เป็นการยอมรับการเดินทางของคนอีกคนหนึ่งอย่างเต็มใจ

สมการที่สมบูรณ์ของการก้าวข้าม

เมื่อมองย้อนกลับไป BIG ASS ผ่านการเปลี่ยนแปลงมาหลายครั้ง ตั้งแต่วันที่กลุ่มเพื่อนเริ่มต้นทำวงดนตรี ได้รับโอกาสจากค่ายเพลงอิสระ เติบโตขึ้นสู่ความสำเร็จในวงกว้าง ก่อนจะเผชิญกับการแยกทางของสมาชิกคนสำคัญ และต้องเริ่มต้นสร้างตัวตนใหม่อีกครั้ง

พวกเขาไม่ได้ผ่านช่วงเวลาเหล่านั้นมาโดยไม่มีความเจ็บปวด ไม่ได้เข้าใจกันตั้งแต่วันแรก และไม่ได้มีคำตอบสำเร็จรูปว่าจะทำอย่างไรให้ทุกอย่างกลับมาเป็นเหมือนเดิม

สิ่งที่เกิดขึ้นคือการค่อย ๆ เรียนรู้ว่าแต่ละคนเปลี่ยนไปอย่างไร ยอมรับความแตกต่างที่เกิดขึ้น และเปิดพื้นที่ให้คนอื่นได้เติบโตในแบบของตัวเอง

แด๊กซ์มีเส้นทางชีวิตที่เดินออกไปจากวง เจ๋งมีเวลามากกว่าสิบปีในการสร้างตัวตนของตัวเอง สมาชิกยุคก่อตั้งก็เติบโตไปมีบทบาทและความรับผิดชอบในชีวิตที่แตกต่างกัน แต่เมื่อถึงวันที่พวกเขากลับมายืนอยู่ด้วยกัน สิ่งเหล่านั้นไม่ได้จำเป็นต้องถูกลบออกไปเพื่อให้ทุกคนกลับมาเป็น BIG ASS ได้อีกครั้ง

มิติแห่งการก้าวข้ามนี้ จึงไม่ได้หมายถึงการกลับไปแก้ไขสิ่งที่เคยเกิดขึ้น หรือพยายามทำให้ทุกอย่างกลับมาเหมือนเดิม แต่คือการยอมรับว่าอดีตเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต และคนทุกคนมีสิทธิ์เติบโตไปเป็นคนละแบบกับวันที่เคยรู้จักกัน

ตลอด 29 ปี BIG ASS ไม่ได้มีเพียงสมาชิกชุดเดียว ไม่ได้มีเพียงเสียงร้องของนักร้องนำคนเดียว และไม่ได้มีคำตอบของความสำเร็จเพียงรูปแบบเดียว

แต่สิ่งหนึ่งที่ยังคงเชื่อมโยงพวกเขาเข้าด้วยกัน คือความรู้สึกที่ครั้งหนึ่งเคยทำให้กลุ่มเพื่อนกลุ่มหนึ่งที่มีความกระหายโหยหา อยากเล่นดนตรีด้วยกัน

ในวันที่พวกเขากลับมาพบกันอีกครั้ง สิ่งที่ได้กลับมาอาจไม่ใช่วงดนตรีในรูปแบบเดิมทั้งหมด แต่เป็นความสัมพันธ์ที่เปิดโอกาสให้ทุกคนกลับมาอยู่ในชีวิตของกันและกันได้อีกครั้ง

สมการที่สมบูรณ์ของการ ‘ก้าวข้าม’ ในวันที่ลมหายใจ ‘ก่อนตาย’ ของ BIG ASS

นี่คือคำตอบของสมการที่ใช้เวลาร่วมกันมานานกว่าสองทศวรรษ

ไม่ใช่การทำให้ทุกตัวแปรกลับไปเหมือนเดิม แต่คือการทำให้ตัวแปรที่แตกต่างกันสามารถอยู่ร่วมกัน และสร้างคำตอบใหม่ขึ้นมาได้อีกครั้ง 

ทุกสิ่งอย่างทำให้เรากลับไปนึกถึงเพลง ‘ก่อนตาย’ ที่เริ่มต้นด้วยความบริสุทธิ์อ่อนโยนของเสียงดนตรี และประโยคเปิดของเพลงที่บอกกับพวกเราทุกคนว่า 

“เราทุกคนก็คงรู้… วันเกิด แต่มีสักกี่คนที่รู้… วันตาย ก่อนทุกอย่างของฉันจะสายเกินไป แม้อะไรดี ๆ มีไม่เท่าไร แต่จะขอใช้สักวัน…” 

ที่ผูกโยงไปกันจนถึงท่อนสุดท้าย

“ถ้าหากพรุ่งนี้ฉันตาย ก็คงจะไม่เสียที ชีวิตฉันถึงมันไม่ค่อยรักดี วันนี้ฉันยังได้รักเธอ”

ใช่… ชัดเจนที่สุด ตัวแปรของสมการนั้น ถูกซ่อนคำตอบในเพลงนี้มานานแล้วนั่นเอง

 

เรียบเรียง : นัฐพงษ์ โห้เฉื่อย

 

อ้างอิง

https://youtu.be/49WDWl9bbIs?si=FL9CJ8JvvS_vHrtW

https://youtu.be/Jm7-XQfR2Gc?si=XIba6m-KEP1gI9oe

https://www.thepeople.co/read/interview/32290

https://www.thepeople.co/interview/culture/10151

https://www.thepeople.co/read/culture/50982

https://www.thepeople.co/special-pr/event/information/57773