EVERY SHOT MATTERS เรื่องของนักกีฬาแบดมินตัน และความหมายของทุกความพยายาม

การแข่งขันหนึ่งแมตช์อาจถูกจดจำด้วยคะแนน ชัยชนะ หรือช็อตสำคัญเพียงไม่กี่วินาที แต่สำหรับนักกีฬา ช็อตเหล่านั้นอาจเริ่มต้นขึ้นนานกว่านั้นหลายปี ภาพยนตร์สั้น EVERY SHOT MATTERS จาก SCG จึงเลือกพาคนดูกลับไปมองสิ่งที่เกิดขึ้น ‘ก่อนช็อต’ ผ่านเรื่องราวของนักกีฬาแบดมินตันไทย และชวนเราถามกลับว่า ก่อนจะไปถึงความฝันของตัวเอง เรากำลังสร้างช็อตอะไรอยู่บ้างในทุกวัน

การแข่งขันไม่ได้เริ่มขึ้น
ตอนกรรมการให้สัญญาณ

เมื่อเสียงเชียร์ของการแข่งขันจบลง สิ่งที่มักหลงเหลืออยู่ในหน้าข่าวอาจเป็นผลคะแนน อันดับ เหรียญรางวัล หรือภาพของช็อตสำคัญที่ถูกเปิดดูซ้ำอีกหลายครั้ง

ลูกแบดมินตันหนึ่งลูกถูกตีข้ามตาข่ายภายในเวลาเพียงเสี้ยววินาที นักกีฬามีเวลาไม่นานในการมอง ตัดสินใจ เคลื่อนตัว และเลือกว่าจะส่งลูกกลับไปทางไหน

สำหรับคนดู เราอาจเห็นเพียงช็อตเดียว

แต่สำหรับคนที่ยืนอยู่ในสนาม ช็อตนั้นอาจไม่ได้เพิ่งเริ่มต้นขึ้นตรงหน้าเน็ต

มันอาจเริ่มต้นมาจากการตีลูกแบบเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่า การขยับเท้าในสนามซ้อม การเรียนรู้จังหวะของคู่เล่น การปรับรายละเอียดเล็กน้อยที่แทบไม่มีใครสังเกตเห็น หรือการกลับมาทำสิ่งเดิมในวันถัดไปให้ดีขึ้นกว่าเดิมอีกนิด

บางอย่างใช้เวลาไม่กี่วินาทีเพื่อแสดงออกมา

แต่ใช้เวลานานกว่านั้นมากเพื่อทำให้มันเกิดขึ้นได้

นี่คือพื้นที่ที่ภาพยนตร์ EVERY SHOT MATTERS เลือกหันกล้องเข้าไปมอง

ไม่ใช่แค่ช็อตที่เกิดขึ้นต่อหน้าคนดู แต่คือ Before the Shot หรือเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นก่อนช็อตนั้นจะมาถึง

ก่อนช็อตที่เราเห็น
มีอีกหลายช็อตที่ประกอบขึ้นเป็นมัน

มนุษย์เราจดจำ ‘ผลลัพธ์’ ได้ง่าย

เราจำลูกตบที่ลงตรงเส้น จำแมตช์พอยต์ จำวันที่นักกีฬาชนะ หรือจำภาพที่พวกเขายืนอยู่ท่ามกลางเสียงปรบมือและเอนเกจเมนต์นับหมื่นนับพันบนโซเชียล

แต่เส้นทางของนักกีฬาส่วนใหญ่อาจไม่ได้เต็มไปด้วยช่วงเวลาแบบนั้นตลอดเวลา

ส่วนใหญ่กลับประกอบขึ้นจากกิจวัตรที่เกิดขึ้นซ้ำ ๆ

ฝึกร่างกาย ซ้อม รับลูก เคลื่อนตัว แก้จังหวะ แล้วกลับมาทำใหม่

ความน่าสนใจของ EVERY SHOT MATTERS จึงไม่ได้อยู่ที่การพยายามทำให้ทุกช็อตกลายเป็นเพียง ‘ช็อตแห่งชัยชนะ’ แต่คือการชวนมองว่า แต่ละช็อตมีหน้าที่ของมัน

เมื่อเกิดขึ้นซ้ำมากพอ สิ่งที่เคยต้องคิดทุกขั้นตอนจึงค่อย ๆ กลายเป็นการเคลื่อนไหวที่ร่างกายจดจำ
และในวันที่ต้องลงสนามจริง นักกีฬาไม่มีเวลาหยุดการแข่งขันเพื่อย้อนกลับไปซ้อมช็อตนั้นอีกครั้ง
สิ่งที่ทำได้ คือเชื่อในทุกอย่างที่เคยทำมาก่อนหน้า แล้วลงมือกับช็อตที่อยู่ตรงหน้าให้ดีที่สุด

 

คนที่เราเห็นในสนามวันนี้
ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นในวันเดียว

เรื่องราวใน EVERY SHOT MATTERS ถูกถ่ายทอดผ่านนักกีฬาแบดมินตันไทยที่ SCG ให้การสนับสนุน ทั้ง ‘บาส’ เดชาพล พัววรานุเคราะห์, ‘เฟม’ ศุภิสรา เพียวสามพราน, ‘เอ็ม’ สุภัค จอมเกาะ และ ‘มุก’ อรณิชา จงสถาพรพันธุ์ ซึ่งเป็นตัวแทนพาเราไปสำรวจเรื่องราวของการฝึกฝน และเส้นทางก่อนก้าวลงสนาม

ชื่อของนักกีฬาเหล่านี้เดินทางไปพร้อมกับการแข่งขันในสนามระดับนานาชาติ แต่สิ่งที่หนังเลือกให้ความสำคัญไม่แพ้การแข่งขัน คือระยะทางก่อนที่พวกเขาจะเดินทางมาถึงจุดนั้น

ในเรื่องเรายังได้เห็น สกาย, ซาบิ, แอนฟิลด์ และลูคัส นักกีฬาอีกกลุ่มที่กำลังฝึกฝน เติบโต และเดินไปตามเส้นทางของตัวเอง เป็นอีกภาพที่ทำให้เห็นว่า การสนับสนุนนักกีฬาไม่ได้เกิดขึ้นเพียงในวันที่มีทัวร์นาเมนต์ใหญ่เท่านั้น

สำหรับ SCG การทำงานกับกีฬาแบดมินตันเกิดขึ้นตั้งแต่กระบวนการพัฒนานักกีฬา ผ่าน SCG Badminton Academy ไปจนถึงวันที่นักกีฬาเติบโตและออกไปแข่งขันในระดับอาชีพและเวทีโลก

เมื่อมองจากปลายทาง เราอาจเรียกสิ่งที่เกิดขึ้นว่า ‘ความสำเร็จ’

แต่ถ้าค่อย ๆ ย้อนภาพกลับไปทีละเฟรม เราอาจพบว่ามันประกอบขึ้นจากช่วงเวลาธรรมดามากมายเสียจนแทบไม่มีช่วงเวลาไหนสามารถรับเครดิตทั้งหมดไปได้เพียงลำพัง

นักกีฬาคนหนึ่งไม่ได้ถูกสร้างขึ้นจากช็อตสำคัญเพียงช็อตเดียว แต่จากช็อตเล็ก ๆ อีกมากมายที่ค่อย ๆ สะสม ทั้งการฝึก การเรียนรู้ และการปรับตัวในแต่ละวัน

 

 

หากมองแบบนี้ คำว่า ‘SHOT’ ใน EVERY SHOT MATTERS 
อาจมีความหมายมากกว่าการตีลูกหนึ่งครั้ง

ในหนึ่งช็อตเต็มไปด้วยเรื่องราวของความพยายามอยู่เบื้องหลัง
มีการตัดสินใจนับพันครั้งที่ต้องอาศัยทั้งประสบการณ์และสัญชาตญาณ
จนกลายเป็นสิ่งสะสมที่พานักกีฬาทุกคนก้าวไปไกลกว่าจุดเดิม ๆ

การแข่งขันกีฬาอาจเป็นพื้นที่ที่ทำให้แนวคิดนี้
มองเห็นได้ชัดเจนที่สุด เพราะทุกอย่างเกิดขึ้นต่อหน้าต่อตาเรา

แต่ในชีวิตจริง เราแทบไม่เคยมี Scoreboard ที่คอยบอกว่า 
วันนี้เราเข้าใกล้ความฝันขึ้นกี่คะแนนแล้ว

คนที่เริ่มต้นเรียนรู้อะไรบางอย่าง หลายคนไม่รู้เลยว่าสิ่งไหนบ้างที่จะได้ใช้มันในวันข้างหน้า
คนที่เริ่มต้นทำสิ่งที่ไม่เคยทำมาก่อน ก็คงจินตนาการปลายทางความสำเร็จไม่ออกด้วยซ้ำ

ความแตกต่างระหว่างสนามกีฬากับชีวิตจึงอาจอยู่ตรงที่ว่า ในสนามเรามองเห็นเส้นชัยค่อนข้างชัด แต่ในชีวิต หลายครั้งเราต้องเดินต่อโดยยังไม่รู้เลยว่า ‘ช็อตนั้น’ ของเราจะมาถึงเมื่อไร

 

 

ความฝันเล็กหรือใหญ่
ก็ต้องการช็อตถัดไปเหมือนกัน

แน่นอนว่าไม่ใช่ทุกคนจะมีความฝันอยากเป็นนักกีฬาทีมชาติ
และไม่ใช่ความฝันทุกอย่างจะมีสนามแข่งขัน มีเหรียญรางวัล หรือมีคนลุกขึ้นปรบมือให้เมื่อเราทำสำเร็จ

ความฝันของใครบางคนอาจเป็นการได้ทำงานที่รัก
บางคนอาจกำลังพยายามสอบให้ผ่าน เรียนรู้ทักษะใหม่ 
ทำผลงานสักชิ้นให้ดี หรือกลับไปเริ่มทำสิ่งที่เคยวางมือไปนานแล้ว

สิ่งเหล่านี้อาจดูห่างไกลจากชีวิตของนักกีฬาที่แข่งขันอยู่ในสนาม
แต่หากมองผ่านแนวคิดของ EVERY SHOT MATTERS ระยะห่างนั้นอาจไม่ได้มากอย่างที่คิด

เพราะไม่ว่าจะเป็นความฝันแบบไหน เราต่างมีวันแรกที่ยังทำไม่เก่ง มีสิ่งที่ต้องทำซ้ำ มีเรื่องที่ต้องเรียนรู้ และมีอีกหลายวันที่ผลลัพธ์ยังมาไม่ถึง

เมื่อมองจากวันนี้ สิ่งเหล่านี้อาจเล็กมาก

แต่หากวันหนึ่งเราเดินทางไปถึงสิ่งที่ตั้งใจ แล้วลองหันกลับมามองอีกครั้ง เราอาจพบว่า ความฝันไม่ได้เกิดขึ้นเฉพาะในวันที่มันสำเร็จ

แต่มันกลับค่อย ๆ เกิดขึ้นมาตลอดทางที่ลงมือทำ

 

 

 

เมื่อถึงเวลาของช็อตนั้น

ก่อนวันที่ใครสักคนเดินทางไปถึงความฝัน มีอีกหลายวันที่เขากำลังเดินเข้าใกล้มัน โดยที่ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองมาไกลแค่ไหนแล้ว

นี่อาจเป็นสิ่งที่ EVERY SHOT MATTERS อยากฝากเอาไว้หลังการแข่งขันจบลง

ไม่ใช่เพียงคำชวนให้นักกีฬาเล่นทุกช็อตให้ดีที่สุด แต่เป็นการชวนคนธรรมดาอย่างเรากลับมามองสิ่งที่กำลังทำอยู่ในแต่ละวันด้วยสายตาอีกแบบ

เพราะเราอาจไม่รู้ว่าช็อตไหนจะกลายเป็นช็อตสำคัญ
สิ่งที่เราทำได้จึงอาจเป็นเพียงการให้ความหมายกับช็อตที่มีอยู่ตรงหน้า

ทำมัน
เรียนรู้จากมัน
แล้วเตรียมตัวสำหรับช็อตถัดไป

ตราบใดที่ยังมีช็อตต่อไป เรื่องราวของเราก็ยังเดินต่อได้เสมอ

EVERY SHOT MATTERS เพราะทุกช็อต คือ โอกาสของชัยชนะ

รับชมภาพยนตร์ EVERY SHOT MATTERS และเรื่องราวของนักกีฬาแบดมินตันไทยที่ SCG ให้การสนับสนุน ได้ที่วิดีโอนี้