‘ชาชังค์ มาดาลา’ เด็กมัธยมสร้างแอปฯแปลภาษากายเด็กออทิสติก ช่วย 700 ครอบครัวทั่วโลก 

‘ชาชังค์ มาดาลา’ เด็กมัธยมสร้างแอปฯแปลภาษากายเด็กออทิสติก ช่วย 700 ครอบครัวทั่วโลก 

รู้จัก ‘ชาชังค์ มาดาลา’ (Shashank Madala) เด็กหนุ่มวัย 15 ปี ผู้เรียนรู้ Machine Learning ด้วยตัวเอง ก่อนพัฒนา ‘Kora’ แอปพลิเคชัน AI ที่ช่วยแปลสีหน้าและท่าทางของเด็กออทิสติก เพื่อให้ผู้ปกครองเข้าใจความรู้สึกของลูกได้ดีขึ้น ปัจจุบัน Kora ช่วยเหลือแล้วกว่า 700 ครอบครัวใน 12 ประเทศทั่วโลก

KEY

POINTS

ท่ามกลางบรรยากาศงานรวมญาติที่เต็มไปด้วยเสียงพูดคุย เด็กชายตัวเล็กคนหนึ่งเริ่มมีอาการหงุดหงิดและไม่สบายใจ ผู้ใหญ่ในครอบครัวที่รักเขามากที่สุดต่างรีบเข้ามารุมล้อม พยายามส่งเสียงคาดเดาไปต่าง ๆ นานาว่าเขากำลังหิว เหนื่อยล้า หรือรำคาญเสียงดังรอบตัว

แต่คำตอบเหล่านั้นกลับผิดพลาดซ้ำแล้วซ้ำเล่า และภาพที่สะเทือนใจที่สุดก็เกิดขึ้น เมื่อเด็กน้อยผู้มีภาวะออทิสติกเริ่มถอดใจและหยุดพยายามที่จะบอกเล่าความต้องการของตัวเองไปในที่สุด

ในโลกปัจจุบันที่ผู้คนเปล่งเสียงสื่อสารกันนับล้านคำในแต่ละวัน ความเงียบงันที่เกิดขึ้นไม่ได้แปลว่าพวกเขาไม่มีเรื่องจะพูด แต่เป็นเพราะไม่มีใครเข้าใจสัญญาณที่ส่งออกมา สำหรับครอบครัวของเด็กออทิสติก กำแพงที่มองไม่เห็นนี้ไม่ได้สร้างขึ้นจากความเฉยเมย หากแต่เกิดจากความรักที่พยายามจะสื่อสารแต่ไร้เครื่องมือช่วยแปลความหมาย

แต่ในสายตาของ ‘ชาชังค์ มาดาลา’ (Shashank Madala) เด็กหนุ่มวัย 15 ปีจากรัฐนิวเจอร์ซีที่เฝ้ามองเหตุการณ์นั้น สิ่งที่เขาเห็นไม่ใช่ความบกพร่องที่ต้องแก้ไข แต่เป็นช่องว่างของการสื่อสารที่ผู้คนยังขาดล่ามแปลภาษาหัวใจ

แทนที่จะปล่อยให้ความไม่เข้าใจดำเนินต่อไป ชาชังค์ตัดสินใจลงมือทำบางอย่างด้วยตัวเอง แม้ในเวลานั้นเขาจะผ่านการเรียนวิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์มาเพียงแค่คลาสเดียว และไม่มีทุนวิจัยใด ๆ แต่ด้วยคอมพิวเตอร์หนึ่งเครื่องและความมุ่งมั่น เขาจึงเริ่มต้นศึกษาและสอนระบบ Machine Learning ให้ตัวเองทีละบรรทัด

เป้าหมายของเขาไม่ได้ต้องการสร้างเทคโนโลยีที่ซับซ้อนเพื่ออวดความเก่งกาจ แต่ต้องการสร้างสะพานเชื่อมความรู้สึก เขาพัฒนาแอปพลิเคชันบนสมาร์ตโฟนที่ชื่อว่า ‘Kora’ ขึ้นมา โดยใช้กล้องโทรศัพท์ช่วยสังเกตสีหน้าและท่าทาง เพื่อประเมินอารมณ์พื้นฐานของเด็ก เช่น มีความสุข เศร้า โกรธ กลัว หรืออยู่ในสภาวะปกติ พร้อมทั้งให้คำแนะนำเบื้องต้นแก่ผู้ปกครองในการตอบสนอง

ในเวอร์ชันแรกเริ่ม ระบบ AI กลับให้คำตอบที่รวดเร็วและมั่นใจเพียงคำตอบเดียว ซึ่งชาชังค์ตระหนักได้ทันทีว่านั่นคือการเดินซ้ำรอยความผิดพลาดเดิมของผู้ใหญ่ที่ด่วนสรุปอารมณ์ของเด็ก เขาจึงรื้อและออกแบบอัลกอริทึมใหม่ทั้งหมด ให้ระบบแสดงระดับความเป็นไปได้ในหลากหลายแง่มุม และจงใจให้ระบบ “ส่งสัญญาณเตือนเมื่อตัวมันเองไม่แน่ใจ” เพื่อคืนอำนาจการตัดสินใจขั้นสุดท้ายให้กับผู้ใหญ่ที่รู้จักเด็กดีที่สุด

การออกแบบของเขาเฉียบคมและลึกซึ้งเกินวัย เพราะเขาเชื่อว่าเทคโนโลยีส่วนใหญ่มักถูกสร้างขึ้นเพื่อบีบให้เด็กออทิสติกต้องปรับตัวเข้าหาคนอื่น แต่เขาต้องการเปลี่ยนมุมมองนั้นใหม่ ดังที่เขาเคยเขียนสะท้อนไว้ว่า “เครื่องมือที่ป่าวประกาศว่าเด็กกำลังโกรธ คือเครื่องมือที่กำลังบอกให้ผู้ใหญ่หยุดมองหน้าเด็ก” และที่สำคัญที่สุด เขาตั้งใจเปิดให้แอปพลิเคชันนี้ใช้งานได้ฟรี เพื่อให้ทุกครอบครัวเข้าถึงความเข้าใจได้โดยไร้กำแพงทางการเงิน

จากโปรเจกต์ที่เริ่มต้นในห้องนอนเล็ก ๆ Kora ได้ค่อย ๆ เดินทางไปสู่คลินิกและศูนย์บำบัด จนปัจจุบันกลายเป็นเครื่องมือที่ช่วยโอบอุ้มครอบครัวมากกว่า 700 ครอบครัวใน 12 ประเทศทั่วโลก

สำหรับพ่อแม่และผู้ดูแล วินาทีที่แอปพลิเคชันช่วยชะลอความเร่งรีบและเปิดพื้นที่ให้พวกเขาได้สังเกตลูกอย่างตั้งใจ คือช่วงเวลาที่กำแพงแห่งความเงียบพังทลายลง นอกจากนี้ ชาชังค์และเพื่อนร่วมทีมอีก 3 คน ยังได้ร่วมกันต่อยอด Kora ให้มีพื้นที่คอมมูนิตี้สำหรับผู้ปกครองทั่วโลก เกมการศึกษา และสมุดรวบรวมรายชื่อแพทย์และศูนย์ช่วยเหลือใกล้บ้าน เพื่อให้เป็นพื้นที่พึ่งพิงของทุกครอบครัว

ความทุ่มเทนี้ส่งให้ชาชังค์ได้รับรางวัลชนะเลิศการแข่งขัน Congressional App Challenge ประจำเขต 10 ของรัฐนิวเจอร์ซี และผลงานของเขาได้รับเกียรติให้นำไปจัดแสดง ณ อาคารรัฐสภาสหรัฐฯ (U.S. Capitol) ควบคู่ไปกับมติยกย่องจากสภารัฐนิวเจอร์ซี

ก้าวต่อไปของเด็กหนุ่มยังไม่หยุดอยู่แค่นั้น เขานำความรู้ด้าน Machine Learning ไปร่วมทำวิจัยกับอาจารย์จากสถาบัน Yale Child Study Center แห่งมหาวิทยาลัยเยล เพื่อศึกษาเรื่องภาวะออทิสติกและความวิตกกังวล จนได้นำเสนองานวิจัยในที่ประชุมวิชาการของสถาบัน MIT อีกด้วย

ในยุคปัจจุบันที่สังคมมักตั้งคำถามและหวาดกลัวว่าปัญญาประดิษฐ์จะเข้ามาแทนที่มนุษย์ เรื่องราวของ Kora และเด็กหนุ่มวัย 15 ปีคนนี้กลับเป็นบทเรียนที่เตือนสติเราว่า เทคโนโลยีไม่ได้มีไว้เพื่อตัดสิน ตัดขาด หรือแทนที่หัวใจ แต่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อช่วยให้เรากลับมามองเห็นและใส่ใจกันอย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้น

ดังคำพูดทิ้งท้ายของชาชังค์ที่สะท้อนหัวใจสำคัญของนวัตกรรมชิ้นนี้ไว้ได้อย่างจับใจว่า

“สิ่งที่มีประโยชน์ที่สุดเท่าที่ผมเคยสร้างมา เริ่มต้นจากการให้ความใส่ใจอย่างลึกซึ้งกับคนเพียงคนเดียว… ถ้าคุณกำลังมองหาสิ่งที่มีความหมาย มันอาจจะอยู่ในบ้านของคุณอยู่แล้ว”

 

เรียบเรียง: พาฝัน ศรีเริงหล้า