‘Songwriting Mission’ พื้นที่ปล่อยของและจุดไฟฝันของนักแต่งเพลง

ในวันที่มีเพลงใหม่เกิดขึ้นทุกวัน และโลกดนตรีหมุนเร็วจนบางเพลงอาจดังและถูกลืมไปอย่างรวดเร็ว นักแต่งเพลงจึงต้องรักษาเสียงและตัวตนของตัวเองเอาไว้ท่ามกลางความเปลี่ยนแปลงนั้น

คำถามที่นักแต่งเพลงตัวเองเปลี่ยนจาก “แต่งเพลงอย่างไรให้ดัง” เป็น ‘“จะรักษาความรู้สึกอยากทำเพลงให้นานที่สุดได้อย่างไร”

‘Song Writing Mission’ ส่วนหนึ่งของงาน ‘MCT Presents ‘Songwriter Thailand Showcase 2026’ ที่จัดขึ้นเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม 2569 จึงกลายเป็นพื้นที่ที่ชวนเหล่านักแต่งเพลงกลับมาสำรวจหัวใจของตัวเองอีกครั้ง 

ในห้องเล็ก ๆ ของ Crystal Box ของเกษร เออเบิร์น รีสอร์ท เหล่านักแต่งเพลงได้ลองแต่งเพลงจริงและและแลกเปลี่ยนประสบการณ์กับ ‘เอก Season Five’ และ ‘เอิ๊ต ภัทรวี’ ผ่านบทสนทนาที่ไม่ได้พูดถึงแค่เทคนิคการเขียนเพลง แต่ชวนให้ทุกคนกลับมาเล่าเรื่องราวของตัวเอง เรียนรู้ที่จะเติบโตและอยู่รอดในตลาดเพลงปัจจุบัน

MISSION 1: เมื่อคุณเลือกเป็นนักแต่งเพลงแล้ว คุณคือนักแต่งเพลงตลอดไป 

การเป็นนักแต่งเพลงมักเริ่มต้นจากแรงขับเคลื่อนภายในที่แตกต่างกัน สำหรับบางคนอย่าง ‘เอิ๊ต ภัทรวี’ เธอเริ่มต้นด้วยความชอบเขียนและแต่งกลอน อยากจะถ่ายทอดความรู้สึกข้างในที่ท่วมท้นออกมาเป็นหน้ากระดาษ และเริ่มระบายความรู้สึกเหล่านั้นเป็นเสียงเพลง 

ขณะที่มุมมองของ ‘เอก Season Five’ ซึ่งเริ่มต้นเส้นทางดนตรีจากการเป็นศิลปิน และเริ่มมองเห็นว่า อาชีพศิลปินเบื้องหน้าอาจไม่มั่นคงเสมอไปเมื่อมีคลื่นลูกใหม่เข้ามาตลอดเวลา เขาจึงฟังเพลงที่ชอบอย่างลึกซึ้งขึ้น

เพลงนี้ดีอย่างไร ทำไมเราถึงชอบ คำถามง่าย ๆ ที่เริ่มพาเขาไปรู้จักโลกการแต่งเพลง

ทว่าในวันนี้ โลกของการทำเพลงกำลังถูกท้าทายด้วยคลื่นลูกใหม่ที่ชื่อว่า ‘AI’ เทคโนโลยีที่สามารถแต่งเพลงได้เพียงปลายนิ้วและใช้เวลาเพียงเสี้ยววินาที 

ถึงอย่างนั้น เอกก็บอกว่า AI ไม่ได้เข้ามาแย่งงาน แต่คำถามสำคัญคือ นักแต่งเพลงจะทำงานกับ AI และอยู่รอดในยุคนี้ได้อย่างไร

ข้อดีอย่างหนึ่ง คือ การมีองค์กรจัดเก็บลิขสิทธิ์ที่เป็นธรรมอย่าง MCT ที่สามารถตรวจสอบและแบ่งสัดส่วนรายได้ที่เป็นธรรมให้กับนักแต่งเพลงได้

ส่วนเอิ๊ตบอกว่า เมื่อคุณเลือกเป็นนักแต่งเพลงแล้ว คุณคือนักแต่งเพลงตลอดไป ดังนั้น หน้าที่ของนักสร้างสรรค์ คือ การรักษาความรักและความหลงใหลในเสียงเพลงไว้กับตัวเองให้ได้นานที่สุด 

เพราะชีวิตนักแต่งเพลง ทุกอย่างรอบตัวคือชิ้นส่วนเล็กๆ ของเนื้อเพลงและท่วงทำนองที่เราแต่งขึ้น แต่สิ่งที่ทำให้นักแต่งเพลงคนหนึ่งเดินไปต่อได้ คือ ใจที่อยากทำให้เพลงของเราถึงหูคนฟังได้ในสักวัน

“อาชีพนักแต่งเพลง ถ้าเราเลือกเข้ามาแล้ว เราจะเป็นนักแต่งเพลงตลอดไป ไม่ว่าสิ่งนั้นมันจะสร้างรายได้มากหรือน้อย มันคืออาชีพที่เรารู้ว่า เรารักและทุ่มเทให้มัน มันคือแพสชัน ทุกคนรู้ว่าจะทำอย่างไรให้มีรายได้ แต่ระหว่างนั้นต้องอาศัยใจ 

“ต้องยอมรับว่าเราจะเสียเวลากิน นอน ดูหนัง เพราะทุกอย่างมันคือเพลง เพราะเมื่อคุณก้าวมาแล้ว คุณจะอยู่กับมันตลอดไป”

แม้โลกดนตรีจะเปลี่ยนไปทุกวัน แต่นักแต่งเพลงก็ยังคงทำหน้าที่เดิม คือ เปลี่ยนความรู้สึกธรรมดาของชีวิต ให้กลายเป็นบางเพลงที่อยู่กับใครบางคนไปตลอดกาล

MISSION 2 : เราต้องชอบและมั่นใจในเพลงของตัวเองก่อน

หลายครั้งความยากของการเป็นนักแต่งเพลง คือ การเผชิญกับแรงกดดันมากมาย ทั้งแรงกดดันภายในตัวเองและความคาดหวังของคนอื่น 

เราอาจเจอทางตัน แต่สิ่งที่เอกบอก คือ จงมั่นใจในความสามารถ เสียงร้อง และภาษาของตัวเอง 

“ทุกคนมี identity ของตัวเอง ทั้งหมดเริ่มต้นจากความเชื่อและความมั่นใจว่า เราเก่งและไม่เหมือนใคร เมื่อเราเชื่อแบบนั้น เราจะสามารถส่งต่อความมั่นใจและความเป็นตัวเองไปในทุกเพลงที่เขียนขึ้นได้” 

บางครั้งอาจจะยาก แต่เอกพูดกับเหล่านักแต่งเพลงว่า ทุกคนอาจลองมองเรื่องราวชีวิตคนอื่น มองชีวิตตัวเอง แกะรหัสวิธีเล่าเพลงอื่น แล้วลองสร้างวิธีการนำเสนอรูปแบบใหม่ที่อาจเป็นเพลงที่คนชอบก็ได้

แล้วถ้าต้องแต่งเพลงให้คนอื่น ก็ขอให้พูดคุยและทำความเข้าใจตัวตนของคนคนนั้น หรือ ลูกค้า ใช้คำที่คนร้องไม่เขินอาย แล้วสนุกไปกับท่วงทำนองตรงหน้า 

แต่สิ่งสำคัญ คือ เราต้องเข้าใจตัวเองอย่างลึกซึ้ง

เหมือนที่เอิ๊ตบอกว่า การไม่รู้ตัวเองอาจทำให้การแต่งเพลงเป็นเรื่องที่ยากขึ้น นักแต่งเพลงทุกคนจึงต้องโอบกอดและพูดคุยตัวเองว่า ณ โมเมนต์ที่กำลังจะเริ่มเขียนเพลง เราต้องการอะไรและรู้สึกอย่างไร 

“บางทีเราหาตัวเองไม่เจอจริง ๆ เราก็แต่งเพลงไม่ได้ คิดไม่ออกเลยว่า เรามีมุมมองแบบไหน เรากำลังเป็นใครในโลก กำลังเชื่อแบบไหน”

ดังนั้นทางตันของเอิ๊ตไม่ใช่การที่ไม่มีวัตถุดิบมาแต่งเพลง แต่คือวันที่เธอต้องการอะไร

“พอทำเพลงมาระยะหนึ่ง เริ่มมีคำถามว่า ตัวตนเราคืออะไร เพราะถ้าเราอยากให้มีตัวตนของเราในเพลง เราต้องเชื่อในตัวเองก่อน ใช้เวลาพูดคุยกับตัวเองในเวลาที่ไม่แน่ใจว่า เราคือใคร จุดยืนของเราคืออะไร”

อาจจะยังคิดคำไม่ออก การไปดูเพลงคนอื่น หรือการไปหาความรู้เพิ่มเติมก็สามารถช่วยได้ เอิ๊ตบอกแบบนั้น แต่สิ่งสำคัญ คือ เราจะต้องรักเพลงของเราตั้งแต่วันแรกที่เขียนมันขึ้นมา

“เราไม่มีทางรู้ว่าเพลงที่เราแต่งขึ้นจะดังไหม มันอาจจะไม่ได้ดังวันนี้ แต่อาจจะดังในอีก 5 ปีข้างหน้า ซึ่งเราควรจะรักมันตั้งแต่ day one”

MISSION 3: Song Writing Mission

นอกจากฟังคำแนะนำของเอกและเอิ๊ตแล้ว ใน Song Writing Mission ยังเปิดพื้นที่ให้เหล่านักแต่งเพลง ลองแต่งเพลงและฟังคอมเมนต์จากคนในวงการตัวจริง

โจทย์ คือ การแต่งท่อนฮุคเพลง ‘พูดไม่คิด’ ของ Season Five ซึ่งแต่ละกลุ่มก็สามารถแต่งเพลงออกมาภายใน 25 นาทีได้อย่างน่าประทับใจ

บนพื้นที่แห่งการทดลองนี้ไม่มีถูกหรือผิด แต่เป็นพื้นที่การเรียนรู้ร่วมกัน

“เซสชันนี้ดีตรงที่เราเป็นเจ้าของเพลง เรายังไม่รู้เลยว่าเพลงจะเป็นยังไง อยากชื่นชม เราว้าวมาก และรู้สึกถึงความตั้งใจของทุกคน” เอกบอก

ส่วนเอิ๊ตบอกว่า การมีพื้นที่ให้ทุกคนได้มาปล่อยของเป็นอีกทางหนึ่งที่จะช่วยให้วงการนักแต่งเพลงเดินไปข้างหน้าด้วยคำว่า ‘ศิลปะ’

“โมเมนต์ที่เราได้แชร์กัน แล้ว Best Idea ของเราเกิดขึ้นมากลางวง อยากให้จำโมเมนต์นี้ไว้ การเป็นนักแต่งเพลง คือ การที่เราขับเคลื่อนกันและกัน เวลามีคนปล่อยเพลงออกมา เพลงนี้เพราะ ไอเดียนี้ดีจัง มันต่อใจนักแต่งเพลงอีกเยอะมากๆ 

“เราจะไม่มีทางตัน ถ้าเราส่งเพลงดีๆ ไปในกระแส แล้วฟังกันและกัน ปรับปรุงไปด้วย เราไม่ได้แข่งขันกัน เราจะเกื้อกูลกันด้วยศิลปะ”

ท้ายที่สุดแล้ว การเป็นนักแต่งเพลงคือการค่อย ๆ เรียนรู้ตัวเอง ฟังกันและกัน และเติบโตไปพร้อมกับเสียงเพลงที่เราเชื่อ ไม่ใช่การแข่งขันเพื่อสร้างเพลงที่ไพเราะหรือดังที่สุดเพียงอย่างเดียว