04 ส.ค. 2569 | 18:00 น.

KEY
POINTS
"ผู้ที่ไม่มีเงินจ่ายค่าอาหาร สามารถรับประทานได้จนกว่าจะอิ่ม
หากช่วยล้างจานเป็นเวลา 30 นาที"
ข้อความเรียบง่ายที่ปรากฎอยู่ที่หน้าร้าน Gyoza no Osho สาขาเดมาจิ ในเขตคามิเกียว เมืองเกียวโต ตั้งอยู่ไม่ไกลจากมหาวิทยาลัยเกียวโต มหาวิทยาลัยการแพทย์ประจำจังหวัดเกียวโต และมหาวิทยาลัยโดชิชะ สถานที่ซึ่งยินดีต้อนรับเหล่านักศึกษา คนวัยทำงาน หรือใครก็ตามที่มีเงินน้อยนิดได้ทานอาหารดี ๆ ไปอีกสักหนึ่งมื้อ
นี่คือปรัชญาการทำงานของ ‘ซาดาฮิโระ อิโนะอุเอะ’ (Sadahiro Inoue) ในวัย 70 ปี ที่มีมาตั้งแต่ปี 1995 ที่ผ่านมาเขาก็ได้ช่วยให้นักศึกษาอิ่มท้องไปแล้วกว่า 40,000 มื้อ แลกกับการล้างจานเป็นเวลา 30 นาที แต่อันที่จริงเขาก็ไม่ได้จริงจังขนาดนั้น แค่ได้เห็นความกระตือรือร้นที่จะช่วยงานเป็นการตอบแทน เพียงเท่านี้ก็ชื่นใจมากพอแล้ว
"คนมักบอกว่าการดำรงชีวิตต้องมีปัจจัยสี่คือ เสื้อผ้า อาหาร และที่อยู่อาศัย แต่สำหรับผม ลำดับที่ถูกต้องคือ อาหาร ที่อยู่อาศัย แล้วจึงเป็นเสื้อผ้า ถ้าคุณไม่ได้กินก่อน คุณก็อยู่ไม่ได้ และนักศึกษาจำเป็นต้องอิ่มท้อง จึงจะสามารถตั้งใจเรียนและเติบโตเป็นคนที่ดีต่อไปในอนาคต" คุณปู่กล่าว
แม้ว่าสุดท้ายร้านสาขาเดมาจิจะต้องปิดตัวลงในปี 2020 เนื่องจากเงื่อนไขของเฟรนไชส์ที่กำหนดเกณฑ์อายุของเจ้าของร้าน ว่าไม่ควรทำงานหากวัยล่วงเลยเข้าเลขเจ็ด คุณปู่เลยจำใจต้องวางมือออกจากงานที่รักลง หลังช่วยเหลือนักศึกษามานานหลายทศวรรษ
แน่นอนว่าการปิดตัวของร้าน สร้างความเศร้าใจให้เหล่านักศึกษาอยู่ไม่น้อย ด้วยเหตุนี้ร้านขายเกี๊ยวของคุณปู่ซาดาฮิโระ ในวัย 73 ปี จึงกลับมาเปิดอีกครั้งใกล้ ๆ กับร้านเดิมในเดือนพฤศจิกายน 2022 โดยใช้ชื่อว่า Inoue no Gyoza หรือเกี๊ยวซ่าของอิโนอุเอะ และยังคงคอนเซ็ปต์เดิมคือ ยินดีให้ทานอาหารฟรี แค่แลกกับการช่วยล้างจานที่ร้านให้หน่อยก็พอ
ส่วนเหตุผลที่เขายังคงเปิดร้านให้ทานแบบฟรี ๆ เป็นเพราะว่าคุณปู่เคยผ่านความลำบากมาก่อน ไม่มีเงินแม้แต่จะซื้อข้าวกิน ต้องอยู่อย่างอด ๆ อยาก ๆ จนได้เจอกับผู้มีพระคุณคนหนึ่ง
คนที่เข้ามาชวนเขาทานข้าว และอาหารเพียงมื้อเดียวก็เปลี่ยนชีวิตเขาไปตลอดกาล
ซาดาฮิโระเกิดและโตที่เกียวโต ในวัย 20 ปี เขาตัดสินใจหนีออกจากบ้านไปใช้ชีวิตร่วมกับภรรยาที่โอซาก้า และได้ค้นพบว่าการต้องใช้ชีวิตด้วยตนเองนั้นลำบากกว่าที่คิด แต่เขาก็สลัดทุกความฟุ้งซ่านทิ้งไป พยายามดูแลภรรยาและลูกตัวน้อยให้มีชีวิตที่ดีที่สุดเท่าที่กำลังวัยหนุ่มจะนำพา
เขาทำงานสารพัดอย่าง จนมาเจอกับหัวหน้างานคนหนึ่ง ที่สังเกตเห็นว่าซาดาฮิโระและภรรยามีชีวิตที่ข้นแค้น ไม่มีแม้แต่อาหารจะกิน เลยชวนทั้งสองไปทานข้าวที่บ้าน
"ผมจำทั้งใบหน้าและชื่อของคนคนนั้นได้ ราวกับเป็นคนในครอบครัวตัวเอง"
เขาเล่าย้อนถึงวันที่ได้รับประทานเนื้อและอาหารตุ๋นอย่างเต็มอิ่ม ได้รับพลังที่จำเป็นอย่างยิ่งในการก้าวเดินต่อไปในชีวิต
ต่อมา เมื่ออายุ 23 ปี อิโนอุเอะเริ่มทำงานที่ร้าน Gyoza no Ohsho แม้จะโดนดุด่าขนาดไหนแต่ก็ยอมกัดฟันทน ท่องไว้อย่างเดียวว่าเพื่อลูก จากนั้นจึงค่อย ๆ เติบโตจนได้รับตำแหน่งผู้จัดการ ผ่านการดูแลหลายสาขา ก่อนจะเก็บเงินได้มากพอสำหรับซื้อแฟรนไชส์เป็นของตัวเอง นั่นคือสาขาเดมาจิ
ตลอดเวลาหลายสิบปี เขาไม่เคยลืมความทรงจำของมื้ออาหารเพียงมื้อนั้น แต่เมื่อเขาประสบความสำเร็จและมีโอกาสตอบแทนบุญคุณ กลับสายเกินไปเสียแล้ว
"คนคนนั้นไม่ได้อยู่บนโลกนี้อีกแล้ว ผมเลยไม่มีวันได้ตอบแทนเขา"
เมื่อไม่มีโอกาสตอบแทนบุญคุณ เขาจึงเลือกใช้ร้านอาหารของตัวเองมอบมื้ออาหารดี ๆ ให้กับคนหนุ่มสาวในแบบเดียวกับที่เขาเคยได้รับเมื่อวัยหนุ่ม
"คนส่วนใหญ่มักคิดว่าทุกคนควรดูแลลูกของตัวเอง แต่ผมเลือกที่จะดูแลลูกของคนอื่น และผมเชื่อว่า เมื่อผมทำเช่นนั้น ความดีนั้นก็จะย้อนกลับไปดูแลลูกของผมในสักวันหนึ่ง อีกทั้งยังทำให้โลกใบนี้น่าอยู่ขึ้นอีกนิดด้วย"
บางครั้งอดีตนักศึกษาที่เคยมาล้างจานก็กลับมาเยี่ยมเยียน และบางคนที่ครั้งหนึ่งเคยใช้มือล้างจานอยู่หลังร้าน ทุกวันนี้กลับใช้มือคู่นั้นผ่าตัดรักษาชีวิตผู้คนในฐานะแพทย์
"มีหมอคนหนึ่งบอกผมว่า 'ลุงครับ ถ้าวันไหนลุงมีปัญหาเรื่องเงิน ก็แวะมาหาผมได้เลย ผมจะรักษาให้ฟรี' แต่จริง ๆ แล้ว ผมไม่ได้ต้องการคำขอบคุณแบบนั้นหรอก
"สิ่งที่ผมอยากได้ยิน ก็แค่คำว่า 'ขอบคุณนะ ลุง' จากคนที่ได้กินจนอิ่ม วันหนึ่งคนคนนั้นก็อาจไปช่วยคนอื่นต่อ หากทุกคนช่วยเหลือกันเป็นทอด ๆ โลกก็จะน่าอยู่ขึ้น"
เกี๊ยวซ่าของร้านจำหน่ายในราคา 6 ชิ้น 270 เยน (ประมาณ 57 บาท) ซึ่งถูกกว่าร้าน Gyoza no Ohsho นอกจากนี้ยังมีราเม็ง ข้าวผัด และอาหารจานอิ่มอื่น ๆ ที่ราคาไม่แพง
นอกจากเกี๊ยวซ่าแล้ว บางครั้งเขาก็แอบวางไก่ทอดเพิ่มลงบนจานของลูกค้าอย่างเงียบ ๆ ผ่านเคาน์เตอร์ เพราะรู้ดีว่านักศึกษาหลายคนใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยวและเต็มไปด้วยความกังวล คุณปู่เลยอยากจะดูแลเด็ก ๆ ที่เป็นลูกของใครสักคนให้ผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากนี้ไปได้
"เด็กที่รู้ว่าตัวเองเคยได้รับอาหารจาก 'ลุงร้านเดมาจิ' จะต้องตั้งใจเรียนแน่นอน และสำหรับผม ไม่มีอะไรทำให้มีความสุขไปกว่าการได้เห็นคนที่หิวไส้กิ่ว ได้กินจนอิ่ม
"ผมก็เป็นแค่คนชอบยุ่งเรื่องของคนอื่นเท่านั้นเอง"
เรื่อง : วันวิสาข์ โปทอง
อ้างอิง
After Decades of Helping Students, Last Day at Kyoto's Gyoza no Osho.
Gyoza restaurant in Kyoto helping struggling students with free food for decades.
Kyoto man who served free meals to poor students for decades opens new eatery.
Kyoto to bid goodbye to local eatery that gave generations of poor students free meals.