27 เม.ย. 2569 | 16:53 น.

KEY
POINTS
ทุกคนรู้ดีว่า ในวันที่ชีวิตเจอวิกฤต สิ่งที่เราต้องการมากที่สุด นอกจากความเข้มแข็งในใจของตัวเอง คือการได้รู้ว่าเราไม่ได้ต้องสู้เพียงลำพัง
ในชีวิตของ ‘แคโรล คลาร์ก’ ครูชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ในรัฐแคลิฟอร์เนีย ต้องต่อสู้กับโรคมะเร็งเต้านมอยู่ร่วมปีที่ไม่เพียงพรากสุขภาพ แต่ค่อย ๆ ดึงเวลา รายได้ และชีวิตการครูไปจากเธอ
แต่ในความโชคร้ายกลับมีความใจดีของผู้คนรอบตัวที่ยื่นมือเข้ามา เพื่อนร่วมงานจำนวนมากเลือกสละ ‘วันลา’ ของตัวเอง เพื่อให้แคโรลมีเวลารักษาตัวเองอย่างเต็มที่
เมื่อเวลาของทุกคนรวมกัน ก็เพียงพอที่จะพาเธอกลับมายืนหน้าห้องเรียนได้อีกครั้ง
แคโรลถูกวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งในปี 2013 การรักษาช่วงแรกผ่านไปได้ด้วยดี ทำให้ธอต้องหยุดสอนไปเกือบ 1 ปี ด้วยการใช้วันลาพักร้อนและวันลาป่วยที่สะสมมาตลอดชีวิตการทำงาน 17 ปี
เพราะในสหรัฐอเมริกา ครูทุกคนจะได้วันลาปีละ 10 วัน และหากใช้ไม่หมดสามารถทบใช้ไปยังปีต่อ ๆ ไปได้
เธอกัดฟันสู้กับโรคที่เกิดขึ้นอย่างไม่คาดคิด ใช้เงินและเวลาไปกับการรักษา จนเหลือเพียง 2 เดือนก่อนที่เธอจะกลับไปเป็นครูของเด็ก ๆ แต่เธอต้องเข้ารับการผ่าตัดใหญ่อีกครั้ง เพราะเกิดอาการแทรกซ้อนจากการให้เคมีบำบัด
“ฉันทำเคมีบำบัดเสร็จแล้ว แต่ภายในหนึ่งสัปดาห์ก็เกิดภาวะแทรกซ้อน ฉันเลยกลับไปสอนไม่ได้”
นี่เป็นเหตุผลที่ทำให้วันลาของเธอที่สะสมมานานหลายปีไม่พอ เนื่องจากเธอยังคงต้องไปรักษาตัว
‘เดฟ คลาร์ก’ สามีของแคโรลจึงมองหาวิธีที่ทำให้ภรรยาของเขารักษาสถานภาพการเป็นครูได้ จนไปเจอโครงการ ‘Catastrophic Illness Donation Program’ ซึ่งเปิดโอกาสให้ครูคนอื่นสามารถบริจาควันลาให้เพื่อนร่วมงานที่อยู่ในสถานการณ์เดียวกับแคโรลได้มากสุดคนละ 20 วัน และสามารถใช้สิทธิ์ได้เพียงครั้งเดียวในชีวิตการทำงาน
เขาทำงานอยู่ในโรงเรียนเดียวกับแคโรล เขาจึงนำกระดาษชวนเพื่อน ๆ ครูมาร่วมบริจาควันลาให้ภรรยาที่กระดานบอร์ดข่าวสารของโรงเรียน
แล้วทุกอย่างก็เป็นผล… แคโรลได้รับบริจาควันลามากถึง 154 วัน
‘ราเคล ปราโด’ เพื่อนร่วมงานของแคโรลบอกว่า “พวกเราคิดว่า เราจะทำอะไรให้เธอได้อีกบ้าง พวกเขาเลยสละสิทธิ์วันลาขอตัวเอง จากชั่วโมงที่เขาสะสมไว้ แล้วมอบให้คนที่พวกเขาเชื่อว่าต้องการมันจริง ๆ”
ในฐานะผู้รับ แคโรลประหลาดใจ เธอไม่เคยคิดว่าจะมีคนพร้อมที่จะอยู่เคียงข้างเธอให้ผ่านช่วงเวลาที่ยากครั้งหนึ่งในชีวิตมากขนาดนี้
“ตอนนั้นฉันอยู่ในสถานดูแลผู้ป่วยระยะพักฟื้น ฉันไม่เคยคิดว่าจะมีหลายคนที่อยากช่วยฉัน ฉันก็แค่คนธรรมดาคนหนึ่ง ไม่ได้พิเศษอะไรเลย”
ด้วยแรงสนับสนุนของเพื่อนร่วมงาน ทำให้ในปี 2014 แคโรลกลับมายืนในห้องเรียนอีกครั้ง แม้จะรู้สึกเหนื่อยในช่วงบ่ายและจำชื่อนักเรียนไม่ได้บ้าง แต่เธอก็มีความสุขที่ได้เจอกับนักเรียนที่รอเธออยู่
“มันยากที่จะกลับไปเป็นเหมือนเดิม แต่ฉันก็มีความสุขที่ได้กลับมาสอนนักเรียน นั่นคือสิ่งที่ดีสำหรับฉัน”
เวลาที่เพื่อนร่วมงานมอบให้จึงเหมือนของขวัญของการมีชีวิต
แล้วคุณล่ะ?
ถ้าใครสักคนกำลังเผชิญช่วงเวลาที่หนักที่สุดในชีวิต คุณพร้อมจะสละเวลาของตัวเองให้เขาได้หรือเปล่า
อ้างอิง
After cancer diagnosis, an outpouring of support for Cudahy teacher / Los Angeles Time
Local Teacher With Cancer Gets Strong Show Of Support After Running Out Of Sick Days / CBS News
California teachers donate personal days to sick co-worker / abc13
Co-Workers Donate Sick Days to LA Teacher Fighting Breast Cancer / abc NEWS
Teacher With Cancer Loses Work Benefits, Colleagues Step In With Incredible Solution / Goalcast